Erkennen verworven competenties Erkenning van Verworven Competenties (EVC) is een methode om inzichtelijk te maken over welke competenties iemand beschikt, waarbij het niet uitmaakt waar, wanneer en hoe diegene zijn/haar competenties heeft verworven. EVC past in de visie dat mensen niet alleen in de schoolbanken leren, maar altijd en overal, bewust en onbewust. Men spreekt dan ook wel van een leven lang leren. Dit blijvende leren is gewenst, omdat mensen voortdurend andere competenties nodig hebben om goed te kunnen (blijven) functioneren in de huidige snel veranderende maatschappij (onder meer door de technologische ontwikkelingen). Om zichtbaar te maken waar iemand op een gegeven moment competent in is heeft men een leerwegonafhankelijke toetsmethode als EVC nodig. EVC stimuleert ook tot verdere ontwikkeling, omdat het uitgaat van wat iemand al kan, in plaats van wat iemand nog niet kan (de fles is halfvol in plaats van halfleeg).

Een EVC-procedure bestaat doorgaans uit vier stappen:
1.	Herkennen:	In beeld brengen van de competenties waarover een kandidaat beschikt;
2.	Waarderen:	Beoordelen van de competenties waarover een kandidaat beschikt;
3.	Erkennen:	Erkenning geven voor de competenties van een kandidaat, bijvoorbeeld in de vorm van (delen van) een diploma of in de vorm van een (beter) arbeidscontract;
4.	Ontwikkelen:	Het werken aan de verdere competentieontwikkeling van een kandidaat.

De stappen in een EVC-procedure zijn niet éénvormig zijn maar kunnen worden ingekleurd aan de hand van het doel dat men met EVC wil bereiken en de doelgroep die centraal staat: zie schema

Contactpersonen Jos Frietman,  Kees Meijer

EVC-publicaties

EVC-activiteiten